O café na trincheira

Just another WordPress weblog
RSSRSS Contacta Subscríbete por e-mail!

Sobre este blog

  • O autor
  • A liña editorial

Seccións

  • Cultura
  • Política
  • Uncategorized

Arquivo

  • Xuño 2010
  • Maio 2010
  • Abril 2010
  • Marzo 2010
  • Febreiro 2010
  • Xaneiro 2010
  • Decembro 2009
  • Novembro 2009
  • Outubro 2009
  • Setembro 2009
  • Agosto 2009
  • Xullo 2009
  • Xuño 2009
  • Maio 2009
  • Abril 2009
  • Marzo 2009
  • Febreiro 2009
  • Xaneiro 2009
  • Decembro 2008
  • Novembro 2008

Blogroll

  • Blogroll

    • Alicerces
    • Alter economía
    • Arume dos piñeiros
    • As túas balas
    • as uvas na solaina
    • Bretemas
    • Cabaret Voltaire
    • Cafradas Financieras
    • Calidonia
    • Croques
    • De paso
    • Dissent
    • Feijóo mente
    • Fundació Rafael Campalans
    • Infraestructuras de Galicia
    • Krugman Blog
    • landoas
    • O funanbulista coxo
    • Peter Singer
    • Peter Singer
    • Renovar o BNG
    • Si home si
    • The Nation
    • Tom Paine
    • Vicenç Navarro
    • Vigoblog
    • Xavier Carro
  • 18 Dec 2009

    O PSdeG no disparate

    Velaí  a  Pachi Vázquez  e  a  súa  soberbia  intelixencia. Consumada  a  distancia  en  relación  á  foto  que  el  mesmo  protagonizou  non  hai  un  mes,  efectuado  un  xiro  copernicano  nas  posicións  que  nominalmente  mantiña,  agora  descende  por  unha  encosta  que  ha  levar  ao  seu  partido  ao  desastre.

     A  noticia  de  El  País  traerá  consecuencias.  http://www.elpais.com/articulo/Galicia/PSdeG/moviliza/barones/asalto/politico/cajas/elpepuespgal/20091218elpgal_2/Tes

    Non  para  a Lei  de  Caixas,  que  será  aprobada  a  fin  de  mes,  non  para  a  fusión,  que  non  deriva  dunha  escolla,  senón  da  imposibilidade  de  manter  a  liquidez  das  caixas  -tamén  de  Caixanova-  sen  ir  ao  FROB,  senón  para  o  Partido  Socialista  que  regresa  non  ao   vazquismo  de  Paco  Vázquez  senón  ao  de  Pachi:  xa  pode  rezar  para  que  Blanco  e  MAFO  -aqueles  que  presumiblemente  o  instigan  xunto con  caballero-  o  saquen  das  leas  nas  que  se  mete. 

      Se  non  ten  éxito  terá  perdido  peso  político  nas  caixas  e  terá  mostrado  a  súa  inconsistencia  ou,  pero  aínda,  dependencia  de  Gayoso,  do  Banco  de  España  ou  de  sabe  Deus  quen. Todos  poderán  acusalo  de  carecer  dunha  idea  do  apropiado  para  Galicia  e  de  ser  un  curtopracista sen  criterio  que  move  as  pezas  no  mellor  dos  casos  só  para  desgastar  ao  contrario. Por  suposto  PP  e  BNG  pactarán  unha  Lei  que  perxudicará  os  seus  intereses  -nos  criterios  de  representación  nos  órganos  de  goberno-  como  non  podería  ser  doutra  maneira.

      Pero  supoñamos  que tivera  éxito:  significaría  que  a  súa  posición  tería  favorecido  a  perda  das  caixas  galegas  que  pasarían  a  ser  absorbidas  por  outras  do  exterior. O  descrédito  para  o  PS  duraría  unha  xeración. Todos  pensariamos  non  só  que  actuou  en  beneficio  de  CajaMadrid  senón  tamén  que  actuou  como  un  estúpido.  Feijóo  tan feliz…

      Pero  insisto:  tal  vez  Pachi  Vázquez,  coa  súa  superior  intelixencia  e  criterio  sabe  ver  tan  lonxe,  como  todos  eses  baróns  que  o  acompañan  cara  o  desastre.

    Categorías

    • Política
    Compartir: delicious digg technorati yahoo meneame

    9 comentarios to “O PSdeG no disparate”

    1. Manuel comenta: 18 Dec 2009 a las 04:22

      O enlace é erroneo

    2. Antón Baamonde comenta: 18 Dec 2009 a las 07:06

      Gracias, correxido o erro.

    3. arume dos piñeiros comenta: 18 Dec 2009 a las 07:47

      Pois eu non estou seguro diso. Salvo que miremos a que lle pode cair no xornal de rótulos góticos. Se ao outro o Audi a este xa pode prepararse. Pero Pachi ten razón e moita razón en preguntarse a que vén tanta precipitación, tantas ganas de meter baza, tanto intervencionismo (paradoxalmente en xentes neoliberais). Pero sería mellor que en lugar de ofrecer a súa propia idea do asunto, preguntara “lisa y llanamente” por qué tanta presa?
      Eu só digo que en Vigo, o PP, se segue así o asuntillo do Feijoo, o Apresurado, perde as eleccións. E non é moco de pavo.

    4. jurl comenta: 18 Dec 2009 a las 10:09

      As apostilas de arume resultarían acaídas senón fose por un pequeno detalle: o PSdeG votou, con BNG e PP, procedemento de urxencia para a eleboración da nova Lei de Caixas. Ese foi o momento no que os reparos de Vázquez farían sentido, non agora.

      As présas poden deberse á posibilidade dunha intervención do Banco de España nalgunha das dúas caixas. Tampouco é moco de pavo.

    5. arume dos piñeiros comenta: 18 Dec 2009 a las 13:36

      Jurl ten toda a razón do mundo: aí trabucouse completamente. Como tamén se equivocou gravemente ao saír na foto do triunvirato. Agora fai o que tivo que facer no seu momento. Que foi o que lle dixeron que fixera e non fixo. Aínda está a tempo de arranxalo, aínda que desde o punto de vista parlamentar a cousa non pinta fácil: pode aducir que o periodo dado é moi curto para chegaren a un acordo unánime, aínda que sexa polo procedemento de urxencia.
      A min todo o proceso me cheira mal: un procedemento de urxencia para facer unha lei de caixas para claramente alterar unha situación que non gusta non parece o mellor modo democrático. As reformas legais ad hoc, e profundamente conxunturais coma esta, son, por definición, sospeitosas.

    6. duarlivre comenta: 18 Dec 2009 a las 13:48

      Discordando co que dixo isabel noutro comentario. Feijoo pareceme o pior do pp. Ca mesma aparente sinceridade pode dezer unha cousa e outra,galeguista ou españolista, ora máis pogre ora máis conservador,etc- Considero-o artalleiro e inmoral. Por elo considero dentro do razoabel umha postura de moita desconfianza. Lonxe de min calquera defensa do soe o cal xa é coñecido que non ten ningunha idea de Galiza,por elo non creo que poda perder moito por aí.
      ademáis non sei que lei quere meter o pp,xa se dí, mellor non saber como se fan as leis,tal como as salchichas e xa deciase antes das eleccións que o soe apoiabase máis en caixanova? e o feijoo a do norte, ou alo menos as relacións eran máis intensas por aí. Sendo os intereses moi fortes,loxicamente tanto as información ou posturas de cada quen, estarán ben estudadas.pode haver bastante de xogo.A postura actual fortalece a posición negociagora do sur.Se sae ben podese vender en vigo un bo acordo, se sae mal non esta nada claro quen sera o perxudicado, dependera, de que o conte churchil dixit.saudos

    7. duarlivre comenta: 18 Dec 2009 a las 14:46

      Gostariame comentar, aínda que non ven ao tema, o artigo de vostede hoxe na opinión. Nom me sorperende tal afirmación do pousada, creerá que asin manten máis coerencia e dalle máis argumentacións para atacar ao galego. A sua extratéxia, obvio madridrileña, e ataquar ferozmente ao galego, alí onde pode ter algún suspiro, xa sexa falando de liberdade, xa sexa falando de dereitos paternos ou cando lle convén de españa. como artificio pode arguir que esta a favor da eliminación dalgún derito do castellano e presentarse coma liberal, mas sabe que isto é imposible hoxe, non vaise fazer e ademáis os medios enfocan o tema desde a suposta oposición ou ventaxe do galego non nos numerosos feitos contrarios á nosa lingua.Tamén ao discutir con iles, non desbotán ningún argumento de esquerda, dereita,etc, qualquer cousa,para min son coma mercenarios, dalle igual as argmentacións.

    8. Isabel comenta: 19 Dec 2009 a las 05:07

      Estes días na prensa económica había referencias a que a aplicación das novas normas de Basilea sobre solvencia ía ter unha dilatada etapa de transición -maior do que se contaba-.

      Tamén se está a falar de reforma da lei que impón que se críen bancos nos SIP, estabelecendo a posibilidade de que haxa unha caixa de caixas. Isto tardaría máis que a decisión que hai que tomar sobre as caixas galegas, pero sempre se podería modificar a concreta configuración a posteriori.

      Eses dous elementos poden afortalar o SIP como unha posível solución -o problema de solvencia dá un respiro, que permite afrontar a etapa de solución da maior parte dos concursos de acreedores. Os recursos do FROB tampouco saen grátis, non hai que desbotar nengunha alternativa se se confirma que se vai permitir a existencia de caixas de caixas.

      O certo é que o imprescindível é pechar sucursais e reestructurar ao persoal. Parecería máis fácil cunha fusión, porque ficaría unha sucursal en pequenas vilas nas que non son necesarias dúas. De todos xeitos, eu dubido que a reestructuración se faga de xeito moi racional. Hai que ter en conta que os sindicatos non van aceitar traslados fácilmente -a rotación xeográfica nas caixas non é tan elevada como ao dos bancos-, e supoño que a cousa se vai facer a base de parches, tendo en conta onde hai máis xente en situación de prexubilación.Tamén se falaba de pechar sucursais de fora de Galiza, pero resulta que a maior parte dos traballadores nesas zonas non están en idade de se prexubilar. O certo é que a captación de pasivo hoxe é unha prioridade, e esa implantación das caixas fora de Galiza -e o ponto emigrante que temos, que ven en boa medida pola situación económica, pero non só-, pode non estar mal.

      Eu a cousa a vexo complicada. O único que teño claro é :que non se pode ir a fusións frías ou reais con entidades do exterior, que non me gostan as camarillas que levan hoxe as caixas,e que me dá algo de medo que as administracións metan comisarios políticos nas caixas que estexan pouco formados para o mundo da empresa .

    9. R. Zorza comenta: 20 Dec 2009 a las 10:56

      Hoxe en Radio Coruña a socialista Mar Barcón, preguntada polo nacionalista Carlos Aymerich, tiña un serio problema para xustificar que pinta na Asemblea de Caixa Galicia: http://www.laopinioncoruna.es/metro/2009/11/27/favor-mar-barcon/338636.html

    Deja tu comentario

Outros blogs na trincheira

Ciudadano en el ágora

David Giménez Glück

Los derechos de los menores

Reconozcámoslo: no sabemos qué hacer con los adolescentes. Nos parecen gente extraña, incomprensible, con problemas [...]

Diario de una feminista

Violeta Tristán

ORACIÓN POR EL DERECHO AL ABORTO

Si hay que rezar, con tal de que nos dejen en paz y respeten nuestras vidas, que algo valdrán también [...]

El voto con botas

Fermín Bouza

Nuevo curso en Madrid y en Galicia

Metido ya en harina madrileña, y refrescado por una lluvia fina que cae sobre la capital del reino, con una [...]

La trinchera digital

Manuel Rico

Una promesa sepultada

El Gobierno ha decidido archivar la Ley de Libertad Religiosa, que en teoría iba a ser uno de los proyectos estrella [...]

La zona gris

Félix de Mencía

Contra la religión

¿Consultaríamos con un chamán qué deben aprender nuestros hijos en la escuela? ¿Convocaríamos a una peña del [...]

Marcos y molduras

Luis Arroyo

Datos no; relatos sí. Políticas no; valores sí

No es puramente un discurso sobre el Estado de la Unión, como se ha dicho, sino más bien cubrir la formalidad de [...]

Sin frases hechas

Ana Noguera

A puertas de las elecciones autonómicas y municipales

Hola amig@s: he tenido algunos problemas de conexión con la página, que ya han sido resueltos. Por eso, hace varias [...]

Taberna y otros lugares

Arturo Burton

Las tortas de Pedro Jota

“Si mi hija Cósima se viste así para una recepción, vamos, es que le doy una torta”. Palabra de Pedro [...]

O café na trincheira

Antón Baamonde

Con Arcimboldo ven o verán..

      De  momento,  esta  fiestra  pecha.   Grazas  a  todos  os  que  entraron  no  Café na  [...]

El sedàs

Ferran Casas

CiU precipita la seva estratègia i perd la basa del finançament

Artur Mas va fer dimarts una roda de premsa important que podria marcar un abans i un després en les conseqüències [...]

Itsasertzetik

Guillermo Malaina

Ajuria Enean “piper” asko euskara gabe

Albiste hau aurkitu dut Berria egunkarian. Beherago, erdaraz, Semanal adizkariak argitaraturiko erantzun zuzena. [...]

Blog publicado con Wordpress

© Todos os dereitos reservados

Cabeceira: Guillermo Varela - Deseño: Daniel Solana - Programación: Rodrigo Díez Villamuera