Subscríbete por e-mail!O “novo PP” de Feijóo non calla. A nova dereita, de estilo neocon, que recluta e exhibe certo pijerío urbano -as Porro e os Negreira- non consegue remontar nas enquisas. Iso a pesar do furado aberto no PSOE estatal, por onde se escapan os votos a chorro.
A enquisa aparecida na Voz http://www.lavozdegalicia.es/galicia/2010/02/07/0003_8278592.htm
confirma que o último ano non foi bo nin para Feijóo nin para o seu partido en Galicia.
A polarización que el mesmo alentou tornouse na súa contra. A arrogancia non vende.
Forma parte do activo de BNG-PSdeG que, a pesares dos seus erros e inmobilismo, non deron a nota e souberon tocar cada un a súa parte da melodía. Ata o momento non se desmarcaron o un do outro con ese tipo de acusacións sectarias que desaniman aos seus votantes. Iso hai que terllo en conta.
Gracias a ese rumbo fixo que souberon manter, e ao desnorte dun PP soberbio que pensaba que podía volver ás prácticas de antano e que deixou atrás o centrismo para darlle eco ás propostas políticas de GB, dos sectores máis reaccionarios da igrexa, dos empresarios máis estúpidos e do electorado urbano máis nesgado, a situación anticipa a posibilidade da perda das próximas eleccións autonómicas.
Esa unidade de fondo entre BNG e PSdeG facilitou,por outra parte, remontar a tremenda atmosfera que hai un ano se impoñía na percepción pública aceca do galego, ata o punto de provocar un efecto bumerán sobre o goberno e de xerar un debate moi extendido acerca do idioma que, en conxunto, está sendo moi positivo e está permitindo o nacemento de novos frames sobre o particular.
Non pode desdebuxarse o papel, tampouco, da propia espontaneidade social, dun mapa de medios máis plural, dunha sociedade, que se sente máis “empoderada” ( usemos este palabro infame ) e con maior distancia e autonomía en relación ao PP, pero tamén ás outras fórmulas políticas. A galega, como outras sociedades modernas, ten un alto índice de labilidade que lle permite modular con certa rapidez as súas demandas a través das fluctuacións electorais.
Esa pluralidade e a capilaridade da información -no que xa ningún medio pode en exclusiva condicionar a opinión- e unha maior autonomía da opinión publicada fixo posible sitúar ao goberno de Feijóo como ineficiente e unha “cuadrilla de afeccionados”.
Permiteu tamén entender que Feijóo se ben non é parvo, tampouco é especialmente brillante -á vista está a magnitude dos seus erros- e que gozou dunha Baraka que está perdendo moi aceleradamente.
Está claro que o desgaste de Zapatero vai a ser tremendo pero a enquisa da Voz tal vez suxire que Galicia pode establecer unha onda non coincidente co ciclo estatal.
Se o PP gaña en Madrid, Feijóo teno moito máis fácil, pero non sería imposible que perdese aquí.
Por iso é tan importante que o PSdeG non se suicide co asunto das Caixas, e pase esa páxina o máis rápido posible, establecendo unha negociación que non acabe coa súa absorción por CajaMadrid ou quen sexa.
Darlle a Feijóo o prestixio da galeguidade foi un erro, que o centra e converte no arbitro. O dano xa está feito, pero polomenos, que non teña efectos moi prolongados.
O BNG está tendo moi sorte nos últimos meses -a realpolitik coa Voz e etc, funciona- pero non debería esquecer que o sectarismo non compensa nin tan siquera electoralmente. A xente xa está de volta de certos infantilismos.
Non lle outorgo á enquisa de La Voz de hoxe validez ningunha, pois está baseada en 200 entrevistas en cada cidade, cunha taxa de indecisión, abstención e non resposta que se aproxima ou supera o 50%. Facer estimacións de concelleiros con 100 entrevistas é un atentado á estatística, pero facer comentarios xornalísticos e extraer conclusións para cada cidade é simplemente terrorismo informativo.
A única validez que lle concedo, sen dubidar de aspectos metodolóxicos e do seu rigor, é a posibilidade de realizar unha análise conxunta dos 8 concellos, do conxunto da Galiza urbbana por así dicilo, e con base únicamente na intención de voto. Pero non se pode/debe tirar conclusións nin locais nin agregadas con base nesas estimacións de concelleiros, imposíbeis de cociñar con tales ingredientes. Pero claro, eses datos da intención de voto que permitirían facer esa análise non se publican.
Á marxe da enquisa, non concordo en que o PP estea grogui, tal e como comentas. Si é certo que levou un frenazo co tema da lingua, pero é de alcance limitado, non afecta á súa base electoral, salvando a Rafa Cuíña e Vilariño de Conso, e desde logo nin sequera supón unha reactivación do conxunto da esquerda.
O que a min me parece é que na Galiza urbana máis urbana a situación é de desmobilización e descrédito, máis acusados no caso do BNG a teor das valoracións dos seus líderes, que non se corresponde coas estimacións de concelleiros que realizan pero si cos niveis de abstención e indecisión.
Escribir no “Debe”r:
- Reforma do Estatuto (lexislatura pasada),
- eólicas
- lingua,
- caixas (acabe como acabe o sometemento ó goberno central é seu),
- crise económica e paro: a axuda da Xunta á superalos efectos é prácticamente nula.
da ordenación do territorio non me atrevo aínda a aventuralo final.
Escriba cada un o que mire no seu “Haber”.
Fágase a comparación e tírense consecuencias.
Concordo con Calidonia. É precipitado sacar conclusións desa sondaxe. Amais, os de La Voz non andan moi atinados coas súas enquisas, non lle outorgaban a maioría absoluta ao bipartito o 1-M?
Non sei, amigo Calidonia, se tanta enquisa non está desprestixiando a man cheas a profesión de sociólogo. Cada vez entendo menos. Unha enquisa con esa cantidade de xente (admitido un marxe de erro de +/-7 %, que non é moco de pavo sobre todo con esas pequenas diferencias que se marcan con respecto ás elección pasadas) e por listín telefónico (ao chou) non pode dar un resultado aceptable.
Supoñamos pois que a enquisa non é fiable e que por non perdelo fio metémonos a vagar sobre del. ¿Quén sobirá, quén baixará?. Vagar, canto se queira, pero mantendo algunhas referencias para non perdelo rumbo:
1) En primeiro lugar referirmos as tendencias de fondo en Galicia: desde a transición non deixou o voto de ir caendo hacia a esquerda ata o punto de que entre a dereita e a suma da esquerda hai tal equilibrio que calquera incidente e desvio é importante. Creo está claro que nas pasadas autonómicas a esquerda perdeu por causa da abstención, de que houbo xente que -polas súas razóns- viroulle as costas á esquerda sen ir hacia a dereita. ¿Cambiaron as tendencias de fondo?.
2) Criticarmos queirades, pero á hora de votar a quen se enxuiza é ó goberno. En Madrid enxuízarase ó goberno do PSOE. En Compostela ó do PP. Se todo fose ben o goberno ten grandes probabilidades de recuncar. ¿Vai tudo bem?.
3) Referencia firmísima: o goberno do PP en Compostela é un desastre. Como os seus feitos demostran el mesmo produce -non soluciona, senón que produce- os problemas nos que se afoga, e eso en dificil tempo de crise. Ha chegar sen alento ó final. P. Ex.: o asunto caixas de aforro, que tendo as súas causas propias a Xunta encamiñao hacia as pedras, creo que gravará sobre do goberno, e non -como o blogger supón- sobre do PSOE. Un goberno non está para crear problemas, senón para solucionalos que se presentan e prevelos que se han presentar; e se posible fose con elegancia e humor. ¿Qué é o que fai a Xunta presidida por Albarto Núñez Feijóo?. Pois non solucionalos problemas que se presentan (reforma do Estatuto, crise económica, paro, caixas) e producir outros sen necesidade (eólicas, lingua) e levalos todos ás pedras. Eso terá que se notar.
4) Pero téñase tamén por certo que a esquerda é de temer. Que é capaz de seguir fechada en si mesma e non recuperar ós perdidos. Eso entra no posible. Sectarios coma eles…..
As limitadísimas impresións persoais non son unha boa referencia.
A enquisa non sei se é ou non fiável. Pero para a presentación gráfica dos dados que aparece no artigo do Blog de César Rodríguez que hai na Voz e á marxe desta noticia á que lle fas un link chama a atención. Parece pouco sensato que teñan posto en vermello sempre á forza con máis escanos -e máis tendo en conta que había empate a 8 en dous casos-. Parecería máis sensato que se asignase unha cor a cada forza e se mantivese sempre -o clásico vermello/azul/o que sexa-.
Ademáis dá a impresión de que a marcada en vermello ten que ser sempre o PPdeG ou sempre o PS de G. Ten a súa historia que haxa un erro en reparto de escanos en contra do BNG en Pontevedra e que os seus 8 se asignen así como así ao PSOE, e o BNG fique con seis-.
Podemos concluir -seguramente- que a política comunicativa do goberno de Feijoo é correcta.
Arume con efecto, pero aínda lles queda moito que enmerdar para achegar a profesión de sociólogo ao mesmo nivel de desprestixio que ten o gremio dos economistas, que é ao que pertenzo.
Xosé:
1) A tendencia de fondo histórica de remontamento da esquerda sobre a dereita finiquitou no 2005, xusto cando apareceu o bipartito, desde entón asistimos a un ciclo que reverte algo ou parte do que se andara nese camiño durante o comezo do século. Estou dacordo en que nas cidades segue habendo maioría social de esquerdas, pero agora mesmo desmobilizada e sen referentes nin liderados claros, como desmostra algúns dos datos desta enquisa e os resultados do 2009.
2) Paro e economía son os problemas, e a culpa non é da Xunta, é de Zapatero fundamentalmente, Quizá máis adiante teña algún correlato co desgaste de Feijóo pero non agora. Así que en Galiza e nas cidades todo vótase antes que calquera outra cousa ciclo estatal, e iso mesmo é o que vai pasar nas municipais. Este correlato de fondo entre resultado local e nacional (as municipais anteceden nun ano ás xerais) é unha constante sobre o que despois os liderados locais fan flutuar arriba e abaixo os resultados de cada lugar.
3) Os problemas que enumeras como o das caixas son feitos cos que podemos estar dacordo todos os que aquí escribimos pero que che aseguro non responden ás preocupacións da sociedade galega, e desde logo non á inmensa maioría do electorado. Hoxe mesmo no blogue viciño do Fermín podes consultar o estado da opinión pública galega ao respecto: http://votoconbotas.trincheradigital.com/
4) Concordo
Espero que as miñas impresións persoais (e as de outros coma min) lle parezan agora análises algo máis fundamentadas.
Un saúdo
Calidonia,
Non creo exacto dicir que a tendencia de fondo finou. Máis exacto será -como unha gráfica faría ver- entendermos que ao se achegaren ó eixo de ordenadas (tempo) dereita e esquerda foronse facendo paralelas nun aprox 50/50 e así parecen seguir. De resultas dese equilibrio calquera cousa, grande ou pequena, obxectiva ou subxectiva, de feitos ou de comunicación, etc. decide o resultado.
Segúndo eu miro as cousas siguen elas así.
¿Que a xente se desmoviliza?. Pois depende, ¿Qué te pareceron as últimas movilizacións?, ¿moi desmovilizadas?.
O que si sucede é que pola esquerda hai unhas cantas xentes que negáronse -e négase- a iren tralos partidos. E eso pode repetirse se estes se empeñan. Tres actitudes parecen confirmalo: 1) a insubstancial frivolización da política socialdemócrata; nada novo, pero non corrixido; non se corrixe a voces, que o problema está no de “insubstancial”. 2) a esclerose maxista- leninista. 3) Siguen sendo temidos ante a dereita; siguen sen atreverse a facela súa política (¿teñen unha política propia que a xente faga súa?) por temor ó que dirán; siguen buscando o cariño da xente de dereita.
Calidonia,
Economía e paro son, si, os problemas máis gordos. ¿Ten culpas o goberno central?; si, este e anteriores, que o problema ten orixe vello. ¿Ten culpa a Xunta?; tamén. Os gobernos teñen sempre as culpas destas cousas.
¿Consigue o goberno central sair da trampa?. Parece que non. ¿Pagará por eso?. Supoño que si.
¿Consigue a Xunta sair da trampa?. Tampouco, e a máis: convirte os problemas pequenos en grandes; cria problemas novos que non se mira teñan razón de ser; enredaos todos -pequenos, grandes, e de factura propia, de forma que terán que vir de fora a desenredarllos.
Non me alegro dos fallos de Feijóo, que todos pagaremos. Tampouco me alegro de que estes fallos diran paso á esquerda, pq non é seguro que tal paso sexa dado e pq non entendo pq hai que pagar -e caro- por iso. Preferiría que Feijóo gobernase ben e e esquerda mellor. De momento teño que conformarme conser gobernado por un necio -eis o problema; é persoal, non só ideolóxico- cousa que veño dicindo hai tempo.
Sempre lle boto unha ollada ó “Voto con botas”.
Eu creo que á xente nos partidos ás veces se lle vai a olla e lles importa máis desgastar ao adversario que que as políticas sexan as adecuadas para o país no que viven.
Tamén podería ser que houbese demasiada xente que só está por perpetuarse no poder -ou no seu pequeno oco de oposición-. Nese caso a expresión ás veces se lle vai a olla sería demasiado amável.
Por certo, onte me comprei unha camisa e unha saia en U de Adolfo Domínguez.
¿Ou é que estamos gilipollas e non sabemos que neste país todos os días entran en concurso de acreedores bastantes empresas?
Que neste país temos sobredose de gilipollismo está ben craro Isabel, non hai falla de que nolo remexes polos fucinhos…
Para non callar…
http://www.lavozdegalicia.es/galicia/2010/02/08/0003_8280795.htm
Sempre coa salvedade das enquisas con 400 persoas por provincia.
Pero o meu olfato (mínimo) para a socioloxía dime que vai máis próxima ao escoitable por estes lares. O PSdG e o BNG teñen que cambiar rapidamente os dirixentes. Se queren gañar algo. Pero, como son eles e sempre eles os que deciden o cartel, pois xa verán. Logo non digan que non os avisamos.
Efectivamente Arume, o barómetro autonómico de hoxe confirma as miñas impresións e os meus comentarios críticos sobre o barómetro urbano de onte.
Compárese o dato de hoxe que di que nas 7 cidades o BNG só ten o 4,7% do voto decidido, a CUARTA PARTE do do PSOE e só 3 veces máis que UPyD. É evidente que con ese dato o mantemento de posicións nas cidades que visualizaba o barómetro urbano de onte é unha patraña.
Tal e como están publicados os resultados e tal como se comentaron as noticias dun e doutro día parece claro que o real é o de hoxe e o de onte unha conveniencia de Alfonso Rueda e do PPdeG, que ten a mira posta sobre as cidades e as eleccións municipais e que quere manter mobilizados aos seus e confiados aos adversarios, para ver de repetir a mesma estratexia de vitoria por sorpresa que lles funcionou nas Autonómicas de 2009.
Á vista da deriva do Votoconbotas, decidín mudar de blog (para desgracia dalgúns, supoño…). Asemella que eiqui respirase un ambiente, non sei, menos exaltado para o meu gusto.
Sobre o ano de Feijoo, penso que non foi nin bo nin malo para el; simplemente, non foi. Estase a converter nun experto do desgoberno: fai ruido, move mobles, pero a casa segue a estar como estaba, se acaso, mais desordenada (caeulle a vaixela da lingua do aparador abaixo, e despois do estruendo, seguemos a ter a mesma vaixela vella, pero agora rota). Ainda que ese movemento aparente pódelle dar réditos alá na capital do reino.
Do que non estou tan seguro é de se foi un bo ano para a oposición, dicir que teño as miñas dúbidas, é quedarse curto: efeito de boxeador sonado describiría bastante ben a miña impresión.
ISABEL: cos teus argumentos na man, estou por sair correndo a mercar libros de Cesar Vidal pensando só nos pobres traballadores da imprenta da editorial, non vaian quedar na rua.
CONFUSIÓN: subscribo plenamente o teu post de onte facendo referencia ao tema das caixas galegas(?) e a asociación que fixeches co tema da lingua.
Poderíanse repetir as tendencias do ano 97 ( o sorpaso). O PSdeG, como consecuencia do desgaste do goberno de Zapatero, perde votos en favor do BNG.
Para que a esquerda teña perspectivas de goberno, a política galega tería que manterse en primeiro plano ante a opinión pública.
Unha vez máis o papel da prensa será decisivo.
O sorpasso vai ter que agardar moito. Creo eu. En Vigo, polo menos, dúas lexislaturas mínimo. Mentres non muden de dirixentes, insisto, pouco hai que lles facer.
Só coa mestura de desexo e realidade explícanse as demandas de máis esquerda para o BNG e de máis galeguismo para o PSdG. Está ben querelo así, pero dame que os votantes van por outro lado. Non polo contrario, pero por outro lado si.
Isto é interesante.
clic
O BNG non ten a capacidade agora mesmo de recoller moito voto socialista. Podería atrapar algún (e perder outro), está lonxe do sorpasso, algo que penso que non é máis que un soño. En todo caso, sempre terá mellor resultado nas autonómicas que nas municipais. Tamén poderían caer os dous partidos da oposición. O positivo é que aínda teñen moita marxe para mellorar, pero para iso fai falta intelixencia na dirección, e vaia… En calquera caso, aínda nin se saben os candidatos que presentará a esquerda. Veremos cando haxa perfiles máis claros. Iso debería axudar tanto a Bloque como a PsdG
Pablo, xa sei que é opinável.
Non tanto como aquelo dunha peli de Kevin Smith na que alguén se perguntaba se alguén pensara nos traballadores da estrela da morte en Star Wars.
Eu traballo en concursos de acreedores, non me gostaría empezar a mañá lendo o concurso de Adolfo Domínguez no BOE .
Pablo,
Continuando co comentario. Fique claro que un concurso de acreedores non se identifica necesariamente coa liquidación da empresa.
Pero por poñer un exemplo en moda, Fun & Basics entrou en concurso o ano pasado -lembro que o lin no BOE, ainda que xa non lembro cando foi exactamente-. A colección deste ano xa non é en pel.
Non sei se manterán a fidelidade da xente que lles compraba nen se iso vai acabar provocando, se non unha extinción da empresa, un ERE. Tamén pode ser que lles vaia moito mellor en vendas así, pero eu creo que acaban de cargarse algo que os identificaba como marca.
Xa sei que non é un comentario politicamente crítico co capitalismo. Pero é que eu creo que hai que apostar pola calidade e durabilidade dos materiais -en calzado e bolsos, sen dúbida, en roupa eu creo que non é tan importante, pero tamén-.
Miren como anda o patio hoxe en Vigo.
http://www.vigoalminuto.com/2010/02/09/caballero-acusa-a-dominguez-de-coaccionar-a-los-clubes-deportivos-para-que-no-se-manifiesten/