Subscríbete por e-mail!Neste momento o futuro das dúas caixas galegas está nas mans de Pepe Blanco. O recurso de inconstitucionalidade que o Goberno central decidiu presentar contra a Lei de Caixas aprobada o pasado decembro admite dous recorridos, o que fai que existan dúas escolas de opinión acerca do desenlace do asunto. A primeira corrente sostén que se trata, simplemente, dun instrumento en mans do Goberno central que este vai a usar para intentar modificar aqueles aspectos da lei que conveñen máis aos intereses do PSOE. Segundo este criterio a fusión tería finalmente luz verde, unha vez ese partido vexa satisfeitas as súas demandas por Feijóo.
A segunda corrente constata un dato: non sabemos cal é a folla de ruta nin do PSdeG nin do propio Pepe Blanco no que respecta á fusión. Esa indeterminación suxire que é posible que a intención última sexa frustrar a fusión. Agora ben, de ser así ¿por qué? ¿cal é o interese de impedila sabendo que iso significaría a absorción das dúas caixas? Son preguntas de non fácil resposta, salvo que exista unha operación en marcha de contornos hoxe invisibles.
Ao fin e ao cabo, esa perda das caixas galegas tería efectos atroces para o PSdeG. Previsiblemente implicaría unha perda de peso electoral, o descrédito entre a opinión máis informada e un inmenso regalo a Feijóo que se validaría como o auténtico defensor da galeguidade financeira. A credibilidade que tivo Fraga lle sería posta en bandexa de modo gratuíto pola cegueira de Blanco. De resultas, o PSdeG volvería ao seu propio pasado, cando Abel Caballero foi o candidato. ¿Interésalle iso no comezo dun ciclo no que pode perder non só o goberno de España, senón tamén o de Cataluña? ¿Cando, tal vez, estamos ás portas dun ciclo longo de poder do PP en toda España?
O alcalde da Coruña xa largou contra Caballero. Si, realmente o PsdG corre moitos riscos.
A min o que me deixa pampo é a naturalidade con que EL PAíS (próximo a Rato) escribe que Cajamadrid vai fundirse con Caixagalicia.
Pois eu o de Pepe Blanco xa o veño dicindo desde o principio de toda esta trapallada das caixas. Que o sr. Chavez Feijóo andaba moi contentiño porque fixera aquel pacto de caballeros no obradoiro co tal Blanco e estaba convencido de que ían ser moi amiguiños. E desde o principio dixen dúas cousas neste xogo de trileros de feira:
1) O BNG é o tonto útil do PP.
2) Se eu fose Chavez Feijóo non estaría nada tranquilo cando tantas cousas importantes da súa política dependen da vontade de Blanco, que non considero un tipo moi de fiar.
Penso que hoxe fai unha reflexión moi acertada Barreiro Rivas sobre este asunto http://www.lavozdegalicia.es/opinion/2010/02/06/0003_8276849.htm
Arume, será que no PAÍS s o dan por feito pola información que teñen. Ou se cadra, é o que desexan
Vale, todo está atrapallado, e as cousas non se fixeron ben dende o principio. Pero a cuestión segue no aire, se é viable a fusión porque as caixas non queren? e se elas non queren pode o poder político deixar que fagan o que lles pete? Ah, e as caixas non pensan, son os seus dirixentes, que seguro teñen intereses que non coinciden cos meus, nin cos da maioría da xente.
[...] Día 5 - Post de Antón Baamonde sobre o PSdeG e as caixas [...]